คนมีเหตผลย่อมมีใจที่หนักแน่น ที่จะยอมรับทั้งผลดีและผลร้าย

ทั้งคำชม และคำด่า

ครั้งนึงอาจจะได้ยินคำชม ไม่ได้สร้างปิติเท่าไหร่เพราะเรารู้แก่ใจว่าเราเป็นอย่างไร

แต่ครั้งนึงที่โดนว่า คนอย่างเรา ทำงานที่อื่น คงโดนไล่ออกไปแล้ว

ทำไมถึงคิดว่า จะโดนไล่ออก ทำไมถึงคิดว่าคนใจร้ายเหมือนกันหมด

ไม่เคยมีใครพูดให้ได้ยินกับหู  แต่พูดลับหลังก็ถือว่าไม่ได้ยิน

แต่ที่ได้ยินกับหู

มีครั้งเดียว

ถ้าสังคมมองว่า  วัชรีคือขยะ

มันคงมี อันเป็นไป ตามกรรม ตามวาระ

ไม่ยุ่งเรื่องคน ไม่เข้าไปคุยกับคน ทำให้เราได้รักษาศีล คือ ไม่นินทาว่ากล่าวผู้อื่น

ไม่โต้เถียงในทัศนะ ไม่โต้แย้ง

สันโดษ กับ เหงา

มีค่าเท่ากัน เพราะมันก็ผ่านไปบนนาฬิกาเรือนเดียวกัน

ความล้มเหลวในชีวิต ความผิดพลาด ผิดหวังในชีวิต   มันคือเรื่องปกติ

ทุกอย่าง เพียงแค่รักษาความสงบใจไว้

ผิดทุกอย่างคือ ผิดหวัง คือ บทเรียน คือ การศึกษา เพราะเรากำลังศึกษา

เงินไม่ได้บอกว่าเธอดีกว่า

สมองไม่ได้บอกว่าท่านดีกวา

การศึกษาไม่ได้บอกว่าเค้าดีกว่า

รูปโฉมที่งามตาไม่ได้บอกว่า ใครดีกว่า

เพราะท้ายสุด เราเหลือเท่ากัน   ดีกับชั่ว

ไม่ต้องวัด ต้องตรวจค่าดีค่าชั่วของใคร

เพราะเอาเวลาวัดความดีชั่วที่ตัวตนเองดีกว่า

ขอบคุณ ความชั่ว

เซียนสอนไว้ว่า การไม่มีอะไรเลย ไม่คิดอะไรเลย อะไรจะเกิด ก็เกิดเถอะ

นั่นแหละ ทางที่ไร้ทุกข์ของเซียน

แต่การผ่อนทุกข์ที่มีอยู่รอบกายตลอดเวลาต่างหาก เพราะทุกข์จะผ่านไป

แล้วเรื่องนี้ก็จะเป็นแค่เรื่องอดีต  แต่จะจดจำแค่ไหน ก็อยู่ที่การยึดมั่นถือมั่น

฿฿฿฿ฦฦฦฦฦฦ

ตอนนี้ไม่ไม่ต้องทำงาน ไม่ต้องลงทุน ไม่ต้องเสี่ยง อยากไปไหนก็ไป

เหมือนเวลาช่วงนึงที่ได้ทำแบบนั้น แต่ถ้าย้อนเวลาไปตอนนั้น

เราก็ไม่มีความสุข ......ทำไมที่ผ่านมาเราไม่เคยมีความสุขเลย ทั้งที่เคยมี

ทุกอย่างที่ปัจจุบันนี้อยากมี

แต่ไม่เคยมีความสุข

แม่บ้านคืองานที่เหี้ยที่สุด

แม่คงจะเป็นภาระที่ระยำที่สุดเช่นกัน

อยากให้โลกแตก ปลาตาย คนตาย

อยากตาย