เป็นมูลเหตุให้ลงไปกินก๋วยเตี๋ยว(ใจเย็น) ท่ามกลางสายฝน

เห็นประชาชน หลบฝนกันเหมือนกลัวม๊อบ ..

เหมือน ยืนรอประตูเหวเปิด

แต่ เกิดใต้ฟ้าไปกลัวอะไรกับฝน

อีแค่เปียก ไม่เห็นจะมีอะไรเลย  ปกติก็เปียกทู๊กวัน

วันนี้เปียกก่อนเวลาซักหน่อย เปียกก่อนถอดเสื้อผ้า เปียกแบบว่า กล้าท้าฝน

เอาว่ะ ถ้าป่วยจะได้นอนซม ถ้าแข็งแรงก็แสดงว่าภูมิข้าพเจ้าสูง 

อะไรที่เกิดขึ้นแล้วนั้น ดีเสมอ เพราะอย่างน้อย ก็ยืนยันได้ว่า ที่โดนเหี้ยเสือกัด ไม่ได้ ทำให้เรากลัวน้ำ

ชะรอยจะเอาแหวนไป ทำลายเหมือน แซม กับ Master ไม่ขอเป็นกอลัม

เพราะไม่ชอบกินปลา มันเหม็นคาว

*************************************

ฝนตก ทำให้คิดถึงใคร  คนที่ไกล ๆ คนนึง

คิดถึงตลอดเวลา แต่ว่าพยายามหาอะไรทำให้ เหมือนว่า ชั้นไม่ได้คิดถึงอะไรทีผ่านมาแล้ว

รักมันร้อนและทรมานมาก เหมือนที่พระพุทธเจ้าท่านบอกไว้จริง จริง

แต่ก็แก้ไขอะไรไม่ได้ เพราะวันนึงก็ได้รักไปแล้ว

ขึ้นชื่อว่าเรารักกัน อืม เราทั้งรักและเข้าใจกัน

เหมือนหนังดีดีสักเรื่อง

เหมือนโบว์ ฟลุ๊ก

เหมือน คนรักกันหลายๆคนที่ รักกันแทบตายแล้วก็แพ้ทาง ความอ่อนแอของใจผู้ชาย ความอ่อนไหวไป

กับสิ่งเร้า ลืมเพื่อนเก่า คนรักเก่า แล้วอีกคนก็ไม่อภัย

คงไม่มีวันลืม และก็ไม่คิดจะลืม จำสิ่งดีดี เอาสิ่งร้ายๆ เป็นบทเรียน

ปล.มีเวลามาเขียนไดอารี แสดงว่างานการเข้าที่ แต่เงินทองยังเจือจาง ขอบคุณครับ